Η Ζωή μας Αξίζει και οφείλουμε να της δίνουμε Αξία.

• Νοιαζόμαστε για την Αλήθεια; Ίσως.

• Διαβάζουμε πίσω από τις γραμμές; ΌΧΙ.

• Αμφισβητούμε κάθε πρόοδο; ΝΑΙ.

• Γιατί; Διότι φοβόμαστε την ανεπάρκεια μας, αποφεύγουμε την σκέψη μας και μειώνουμε τους ικανούς.

• Μάλλον επιδιώκουμε, Ράθυμη Ζωή και είναι καιρός (μετά την πανδημία) να αναθεωρήσουμε τις προτεραιότητες μας ώστε πλέον η Ζωή μας να έχει προοδευτικά, κλιμακούμενη Αξία.

Κυριακή, Ελεύθερη, Εκκλησιαστική, Ειρηνική και Ελπιδοφόρα.

Φίλες μου και Φίλοι μου.

Ο Πανάγαθος Θεός, ομιλεί και σήμερα με το Ευαγγέλιο. 

".... .... πίστευσον μοι ότι έρχεται ώρα ότε ούτε εν τω όρει τούτω ούτε εν Ιεροσολύμοις προσκυνήσετε τω Πατρί ... ... ... αλλ' έρχεται ώρα, και νυν εστιν, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί προσκυνήσουσι τω πατρί εν πνεύματι και αληθεία. και γαρ ο πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν. πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν. 

(Εκ του κατά Ιωάννη δ' 21-25) 

Λοιπόν Φίλες και Φίλοι, κανένας από όλους μας, δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο χριστιανός. Για τον Ελεήμονα Θεό, είμαστε όλοι ίσοι και από όλους μας περιμένει Πίστη στον Ευαγγελισμό μας, Αγάπη προς όλους τους Ανθρώπους και Ελπίδα στην Αγωνιστική Πορεία και στην Αναστημένη Ζωή. Ελάτε να γνωρίσουμε τον Θεό, προκειμένου να πορευτούμε εν γνώση και μετανοία.

Ιωάννης ο Φίλος 2020 Μάιος Κυριακή 17^η.

Ναι. Οι Έλληνες μπορούμε... να μοιραστούμε τις ευθύνες των καθηκόντων μας.

Πηγή: anymanyway.blogspot.com

Οι Έλληνες μπορούμε… να μοιραστούμε τις ευθύνες των καθηκόντων μας, για μία Ελλάδα καλύτερη από αυτήν που παραλάβαμε.
Ναι, μόνον όλοι μαζί και με συνεργασία, θα φέρουμε στην Ελλάδα τον Άνεμο Δημιουργίας.
Δεν περισσεύει κανείς, σε ένα Αγώνα να Αλλάξουμε Νοοτροπία Σκέψεων και Δράσεων.
Ναι, μπορούμε να προτείνουμε νέες ιδέες, νέες πρακτικές, νέους ορίζοντες προόδου. Όλοι έχουν κάτι θετικό να προτείνουν.
Δεν ζητούμε από κανέναν, να μην υποστηρίζει τον πολιτικό σχηματισμό που τον εκφράζει. Ζητούμε να τον αναζωογονήσει.
Ναι, πολιτικές παρατάξεις και κόμματα, μπορούν να γίνουν καλύτερα, δημιουργικότερα και εν τέλει, αποτελεσματικότερα.
Δεν θα προτείνουμε, εμείς τουλάχιστον, την υπερψήφιση κάποιου κόμματος, παλαιού ή νέου.
Ναι στην συμμετοχική διαδικασία προόδου.
Δεν μας περισσεύει χρόνος να ασχοληθούμε, με Φίλες και Φίλους που δεν σέβονται τον εαυτό τους καθώς αναζητούν, λόγια τροφή και οντολογική υπόσταση σε δικαιολογίες και εισαγγελικές πρακτικές.

Λοιπόν. Ανοικτό Προσκλητήριο, σε Αγώνα για Ελεύθερη και Ακμάζουσα Ελλάδα.

Περισσότερα: anymanyway.blogspot.com

Ποιούς “στοιχειώνει” ο Καποδίστριας…

Antonis Vardulakis

Ποιους "στοιχειώνει" ο Καποδίστριας…

Μέλος της Επιτροπής για τον εορτασμό των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821, ανέλαβε να… "αποδομήσει" τον πρώτο κυβερνήτη της χώρας, τον Ιωάννη Καποδίστρια…Και απαντώντας στις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε αυτό, η Πρόεδρος της Επιτροπής, κα Γιάννα Αγγελοπούλου, δήλωσε ότι η Επιτροπή της θα προβάλλει όλες τις απόψεις για τους πρωταγωνιστές της Παλιγγενεσίας…

Κάτι δεν κατάλαβε η κα. Αγγελοπούλου.Ο εορτασμός για τα 200 χρόνια της Επανάστασης, ΔΕΝ είναι Συνέδριο Ιστορικών! ΔΕΝ είναι συμπόσιο "ειδικών" περί πάντων και άλλων τινών…
Είναι επετειακή εκδήλωση για τους μεγάλους συμβολισμούς του Ιδρυτικού γεγονότος της σύγχρονης Ιστορίας μας.Αφορά όλους τους Έλληνες και το νόημα που δίνουν στην κοινή τους ταυτότητα. Σε ό,τι τους ενώνει και σε ό,τι τους κάνει υπερήφανους. Δηλαδή, στο πώς νοηματοδοτούν, οι ίδιοι, όχι το "χθες" της Επανάστασης, αλλά το "σήμερα" το δικό τους και το "αύριο" των παιδιών τους…

Έτσι ακριβώς προσδιορίστηκαν και έτσι λειτούργησαν αντίστοιχες εκδηλώσεις σε άλλες δυτικές χώρες: για τα 200 χρόνια της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας (1976 – επί Προεδρίας Τζέραλντ Φόρντ) και για τα 200 χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης (1989 – επί Προεδρίας Φρανσουά Μιτέραν).
Οι ακαδημαϊκές αντιδικίες μεταξύ "ερευνητών" ή και άλλων "διανοουμένων" δεν έχουν θέση σε τέτοιες εκδηλώσεις.
Το να ασχολούμαστε με τον καθένα που είδε φως και μπήκε για να πεί "το μακρύ του και το κοντό του", είναι "παιδική αρρώστια".
Γιορτάζουμε το 1821, αυτό που έγινε τότε κι αυτό που σηματοδοτεί για όλους εμάς τώρα. Δεν αναφερόμαστε σε "κάτι άλλο". Δεν φαντασιωνόμαστε μιαν άλλη "επανάσταση" πιο… πολύχρωμη, πιο cool, πιο "μοντέρνα και πολυπολιτισμική", με ολίγον "εσάνς" από ανοικτές αγκαλιές σε "λαθρομετανάστες" και ακτιβιστές των "διεμφυλικών" σχέσεων και των…32 "διαφορετικών φύλων".
Ίσως και με λίγο… Me Τoo! Για να το παίζουμε και "πολιτικώς ορθοί"…
Αυτά όλα είναι άσχετα! Δεν υπήρχε τίποτε το "πολιτικώς ορθό" στην Παλιγεννεσία. Ευτυχώς…
(Όπως δεν υπάρχει τίποτε το "πoλιτικώς ορθό" σε καμία πραγματική Επανάσταση, σε κανένα λαϊκό ξεσηκωμό, σε κανένα αληθινό Αγώνα Ελευθερίας και Απελευθέρωσης)
Κάποτε πρέπει να ξεπεράσουμε τέτοια φαινόμενα ανωριμότητας και να αντιμετωπίσουμε τα σοβαρά πράγματα ως "ενήλικες"!
Όχι ως ξεσαλωμένοι έφηβοι, όχι νεοφώτιστοι πασαλειματίες λέκτορες, όχι ως μισθωμένοι "ακτιβιστές", όχι ως δημοσιοσχεσίτες νεόπλουτοι.
Δεν γιορτάζουμε τα 200 χρόνια, ούτε για να αποδομήσουμε τους πρωταγωνιστές της Επανάστασης ούτε για να "ξαναγράψουμε" την Ιστορία της.
Αλλά για να βρούμε το νόημα της Εθνικής μας υπόστασης στον 21ο Αιώνα…
Αν μπορούμε. Κι αν έχουμε…
Το τι έγινε τότε είναι λίγο πολύ γνωστό. Τα αρχεία έχουν ανοίξει, τα γεγονότα έχουν καταγραφεί πλήρως απ' όλες τις πλευρές, δεκάδες σημαντικοί ιστορικοί έχουν γράψει, εκατοντάδες ερευνητές έχουν ψάξει, πολύ λίγα πράγματα αληθινά καινούργια μπορούν να έλθουν στο φώς…
Για τον Ιωάννη Καποδίστρια έχουν ακουστεί όλες οι εκδοχές και με όλες τις λεπτομέρειες.
Υπάρχουν πολλοί που επαινούν τον πρώτο Κυβερνήτη. Υπάρχουν και κάποιοι πιο επικριτικοί. Γενικά έχει κυριαρχήσει η θετική γνώμη: Υπήρξε ο πρώτος μεγάλος ανορθωτής της χώρας. Πράγμα που εκ των υστέρων αποδέχονται ακόμα και οι τότε αντίπαλοί του.
Το να τον κρίνουμε σήμερα για τις… πολιτειακές του πεποιθήσεις είναι αστείο. Το να τον θεωρούμε… "δικτάτορα" καταντά γελοίο.

Η Αγάπη, σαν τον ήλιο θα ανατέλλει.



Kι' όσο ο πόνος η θλίψη, ο θυμός... και η ελπίδα...

γίνονται τραγούδι, σε κάποια χείλη

και μουσική ανάλογα τα λόγια συνοδεύει,

θα έχει νόημα η Ζωή, θα ομορφαίνει

και η Γη ακόμη θα γυρίζει, θα ανασαίνει.

Η Αγάπη, σαν τον ήλιο θα ανατέλλει.

Ποιος την Αγάπη θα μπορέσει να κρατήσει,

αυτός θα ζήσει, Αυτός να ζήσει.

ΙόΦ. Σήμερα ✍️

Ο Μάιος μήνας έφθασε κι ας είναι ο καλύτερος.

Ο Μήνας Μάης, να είναι ο καλύτερος.
Δώρο του Θεού, για εσάς και για τον Κόσμο.
Έχει ο Μάης μήνας, πολλά χαρίσματα,
φουντώνει η πλάση χρώματα
και όποιος Πιστεύει, Αγαπά κι Ελπίζει,
μπορεί πολλές ευχές να στείλει.
Εμπρός λοιπόν επιχειρήστε το,
στείλτε ευχές, μικρές, μεγάλες,
Σαν δώρο από εσάς, για σάς, υπολογίστε το,
όλον τον κόσμο, μια ευχή τον διαφεντεύει.

Ιωάννης ο Φίλος, 2020 Μάιος πρωτομηνιά.

Αρσλάνογλου Αχιλλέας: ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

Axileas Arslanoglou

ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ, ΕΥΩΔΙΑΣΤΟ, ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΜΗΝΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ 

Ο Μάιος ή Μάης είναι ο πέμπτος μήνας του έτους κατά το Ιουλιανό και Γρηγοριανό ημερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Στο αττικό ημερολόγιο ήταν ο ενδέκατος μήνας Θαργηλιών, που αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα 23 Απριλίου-23 Μαΐου, ενώ ήταν ο τρίτος μήνας του δεκάμηνου Ρωμαϊκού ημερολογίου (Majus).

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος στον Θεό Ερμή. Η ονομασία του οφείλεται στη μητέρα του Θεού Ερμή τη νύμφη Μαία, που ήταν η ομορφότερη από τις Πλειάδες, τις επτά κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης.
Στη τέχνη τον μήνα Μάιο οι Ρωμαίοι τον παρίσταναν με μορφή μεσήλικου άνδρα που έφερε πλατύ χιτώνα με μεγάλες περιχειρίδες (σαν το σημερινό ράσο) και έχοντας στη κεφαλή το κάνιστρο γεμάτο άνθη ενώ στα πόδια του υπήρχε ένα παγώνι (ταώς) με ανοιγμένα τα φτερά.

ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ, ΕΥΩΔΙΑΣΤΟ, ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΜΗΝΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Axileas Arslanoglou

1 Μαΐου στις 1:15 π.μ. · 

Ο Μάιος ή Μάης είναι ο πέμπτος μήνας του έτους κατά το Ιουλιανό και Γρηγοριανό ημερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Στο αττικό ημερολόγιο ήταν ο ενδέκατος μήνας Θαργηλιών, που αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα 23 Απριλίου-23 Μαΐου.
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος στον Θεό Ερμή. Η ονομασία του οφείλεται στη νύμφη Μαία, που ήταν η ομορφότερη από τις Πλειάδες, τις επτά κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης και μητέρα του θεού.
Ο Μάιος είναι «μήνας χαράς και λατρείας της βλάστησης», με δοξασίες και έθιμα διαχρονικού χαρακτήρα, όπως το παραδοσιακό έθιμο με το πρωτομαγιάτικο στεφάνι το οποίο στολίζει την πόρτα του σπιτιού μέχρι τις 24 Ιουνίου οπότε καίγεται στις φωτιές του Αϊ-Γιάννη.
Η 1 Μαΐου έχει χαρακτηρισθεί σχεδόν παγκόσμια ημέρα απεργίας (και όχι αργίας) και είναι αφιερωμένη στις διεκδικήσεις και τους αγώνες των εργαζομένων. Την ημέρα αυτή τιμάτε το εργατικό κίνημα και οι πρώτες μεγάλες διαδηλώσεις που έγιναν το 1886 στο Σικάγο.